Gizlilik ve yetkiler

Kim hangi hafızayı görür, bir anahtar ya da belirteç ne yapabilir, erişim değişiklikleri ne zaman geçerli olur — uygulamada, API’de ve MCP’de aynı kurallar.

Era Beyin’in kimin neyi göreceğine dair tek bir kuralı var ve her yol onu kullanır: Era’nın kendi sohbeti, Beyin ekranı, REST API, SDK’lar, CLI ve MCP sunucusu.

Bir kimlik bilgisi kişisinden fazlası olamaz

Bir API anahtarı ya da OAuth belirteci, onu oluşturan ya da onaylayan kişi olarak, tek bir çalışma alanında çalışır ve erişimi iki şeyin kesişimidir:

  1. o kişinin şu an yapabildikleri — her istekte yeniden okunur. Rolü değişirse anahtar bir sonraki çağrıda onunla değişir; çalışma alanından ayrılırsa anahtar çalışmaz olur;
  2. verilen kapsamlar — brain, brain:read ya da brain:write (ya da daha geniş: *, ai).
Gerekir
Arama, liste, getirme, çizge, yollar, açıklama, kaynaklarbrain:read ve kişinin Beyin’i okuyabilmesi
Ekleme, düzeltme, unutmabrain:write ve kişinin Beyin’i değiştirebilmesi

Yazmaya çalışan salt okunur bir kimlik bilgisi 403 alır. Beyin’e erişimi olmayan bir kimlik bilgisi her Beyin adresinde 404 alır — var olmayan bir modülle aynı cevap.

Bir hafızayı kim görür

HafızaKim için hatırlanır
çalışma alanıyla paylaşılmışo çalışma alanında Beyin’i okuyabilen herkes
özelyalnızca kaydeden kişi ya da kendi kaynağından geldiği kişi
bir modülden (CRM, finans …)yalnızca o modülü okuyabilen ve kimlik bilgisi o modüle erişen kişiler
başka bir çalışma alanındaburadan hiç kimse — asla
yerine başkası gelmiş ya da unutulmuşhiç kimse — geçmiş olmuştur

Bu yüzden yalnızca hafızaya erişen bir anahtar (brain) hiçbir modüle ait olmayan hafızaları görür. Ona crm:read de verirsen — kişisi CRM’i okuyabiliyorsa — CRM’den gelen bilgileri de hatırlar.

Kural çizgeyi de kapsar: bir ilişki ancak kaynağı ve iki ucu da görünürse gösterilir; yalnızca göremediğin hafızaların adını verdiği bir varlık hiç gösterilmez.

Göremeyeceğin bir hafızayı istemek, var olmayan bir hafızayla tamamen aynı şekilde 404 döner; kimlikler yoklanamaz. explain de aynı şekilde reddeder.

Nerede uygulanır

PostgreSQL’deki satır düzeyinde güvenlik her sorguyu kendi organizasyonu ve çalışma alanı içinde tutar. Bunun üstünde, paylaşılan tek bir görünürlük kuralı — her okuma yolu için aynı kod — hafızaları, varlıkları ve ilişkileri okuyan her sorguya modül ve kişi denetimlerini ekler.

Senin denetimlerin

  • Ayarlar → API anahtarları — yalnızca Era Beyin’e erişen anahtarlar oluştur, her birinin en son ne zaman kullanıldığını gör, iptal et.
  • Ayarlar → API anahtarları → Bağlı uygulamalar — onayladığın her ajan (Claude Code, Codex, Cursor …), Bağlantıyı kes ile: belirteçleri hemen durur.
  • Onay kartı — çalışma alanını seç, yalnızca Era Beyin’i işaretle, salt okunur yap.
  • Beyin ekranı — düzelt, özel tut, unut; yöneticiler bir kişisel veri talebi için Beyin’in bir kişi hakkında öğrendiklerini kalıcı olarak silebilir.

Sırlar

MCP sunucusunun talimatları ve eklentinin hafıza becerisi, ajanlara sır, parola, anahtar, belirteç ya da kart numarası kaydetmemesini söyler. Yine de böyle bir şey kaydedildiyse unut — ya da bir kişisel veri talebi için bir yöneticiden Beyin ekranından kalıcı olarak silmesini iste.

Hız sınırları

Her kimlik bilgisinin API’de ve MCP sunucusunda dakikalık sınırları var; hafıza eklemenin de kendi sınırı var: kimlik bilgisi başına dakikada 60 ekleme. Sınır aşıldığında Retry-After ile 429 alırsın.